Wytrysk kobiecy to wydalenie płynu z cewki moczowej lub gruczołów przycewkowych w okolicy orgazmu. W mowie potocznej używa się zamiennie określeń „wytrysk kobiecy” i „squirting”, ale badania wskazują, że są to dwa różne zjawiska o odmiennym pochodzeniu i składzie płynu.
Temat przez lata funkcjonował głównie w pornografii i w folklorze, a rzetelnych badań jest niewiele. Te, które istnieją, pozwalają jednak ustalić kilka rzeczy dość pewnie.
Dwa różne zjawiska
| Wytrysk kobiecy (właściwy) | Squirting | |
|---|---|---|
| Objętość | niewielka, kilka mililitrów | większa, do kilkuset mililitrów |
| Wygląd | mleczny, gęstawy | przezroczysty, wodnisty |
| Źródło | gruczoły przycewkowe (Skenego) | pęcherz moczowy |
| Skład | PSA, fosfataza kwaśna, glukoza | głównie mocz rozcieńczony, z domieszką PSA |
Badanie Samuela Salamy i współpracowników z 2015 roku, opublikowane w „Journal of Sexual Medicine”, wykorzystało USG pęcherza przed stymulacją, tuż przed wytryskiem i po nim. U wszystkich uczestniczek pęcherz był pusty na początku, wypełniał się w trakcie stymulacji i opróżniał po wytrysku. Analiza płynu wykazała skład zbliżony do moczu, ale z domieszką PSA w większości próbek — co wskazuje na udział obu źródeł jednocześnie.
Gruczoły Skenego
Gruczoły przycewkowe, zwane gruczołami Skenego, leżą wzdłuż cewki moczowej i uchodzą w pobliżu jej ujścia. Wydzielają płyn zawierający swoisty antygen sterczowy (PSA) — ten sam marker, który w kontekście męskim wiąże się z prostatą. Z tego powodu bywają nazywane „prostatą żeńską”, a Federacja Terminologii Anatomicznej uznała określenie prostata żeńska za dopuszczalne w 2002 roku.
Okolica, w której leżą, pokrywa się z obszarem opisywanym jako punkt G — co tłumaczy, dlaczego oba zjawiska bywają wiązane.
Jak często występuje
Szacunki różnią się bardzo, bo zależą od definicji: badania podają zakres od kilkunastu do ponad 50% kobiet, które doświadczyły kiedykolwiek wydzielenia płynu przy orgazmie. Ta rozbieżność wynika z tego, że część badań pyta o wytrysk właściwy, część o jakiekolwiek wydalenie płynu.
Nie jest to umiejętność, którą trzeba posiąść, ani miara jakości seksu. Brak wytrysku nie świadczy o niczym, podobnie jak jego obecność. W piśmiennictwie opisuje się natomiast zjawisko odwrotnego problemu: presję, jaką wywołuje obecność squirtingu w pornografii, i wstyd u osób, u których zjawisko nie występuje albo które biorą je za nietrzymanie moczu.
Squirting a nietrzymanie moczu
To rozróżnienie ma znaczenie praktyczne. Wydalenie płynu w okolicy orgazmu, przy zachowanej kontroli w innych sytuacjach, nie jest zaburzeniem. Natomiast wyciek moczu przy kaszlu, kichaniu, wysiłku albo w trakcie stosunku poza momentem orgazmu to nietrzymanie moczu — stan wymagający diagnostyki i dobrze poddający się leczeniu, najczęściej fizjoterapii uroginekologicznej.
Jeśli nie masz pewności, do której kategorii należy twoje doświadczenie, jest to dobry powód do konsultacji — a nie do rezygnacji ze współżycia. Podobnie jak przy innych trudnościach opisanych w kategorii Zdrowie seksualne.
Stan badań
Warto uczciwie powiedzieć, że dowody są ograniczone. Największe badania obejmowały kilkanaście do kilkudziesięciu uczestniczek, a metodologia — pomiar w warunkach laboratoryjnych — sama w sobie wpływa na przebieg zjawiska. Nie ma na razie badań na dużych próbach, więc wszystkie liczby dotyczące częstości należy traktować jako orientacyjne.
Najczęściej zadawane pytania
Częściowo. Badania wskazują na dwa różne zjawiska: wytrysk właściwy to niewielka ilość mlecznego płynu z gruczołów Skenego, zawierającego PSA, a squirting to większa objętość płynu pochodzącego z pęcherza, o składzie zbliżonym do rozcieńczonego moczu, zwykle z domieszką PSA.
Nie wiadomo, a szacunki częstości różnią się bardzo — od kilkunastu do ponad 50% — zależnie od definicji przyjętej w badaniu. To nie jest umiejętność, którą trzeba posiąść, ani miara jakości seksu; brak wytrysku nie świadczy o niczym.
To gruczoły przycewkowe leżące wzdłuż cewki moczowej, wydzielające płyn zawierający PSA — ten sam marker co prostata. Z tego powodu Federacja Terminologii Anatomicznej uznała w 2002 roku określenie „prostata żeńska” za dopuszczalne.
Wydalenie płynu w okolicy orgazmu przy zachowanej kontroli w innych sytuacjach nie jest zaburzeniem. Wyciek moczu przy kaszlu, kichaniu, wysiłku albo w trakcie stosunku poza momentem orgazmu to nietrzymanie moczu — stan wymagający diagnostyki i dobrze poddający się leczeniu.
Źródła
- Salama S. i in., Nature and Origin of “Squirting” in Female Sexuality, „Journal of Sexual Medicine” 12(3), 2015.
- Federative International Committee on Anatomical Terminology — decyzja dotycząca terminu prostata femina, 2002.
- Rubio-Casillas A., Jannini E. A., New insights from one case of female ejaculation, „Journal of Sexual Medicine” 8(12), 2011.